De liegende en likende autist

Autisme en liegen

De liegende en likende autist

Autisten liegen niet.
Zeggen ze.

Hun ja is ja en hun nee is nee.
Ze zijn altijd eerlijk.
Zeggen ze.

Het was dan ook één van de vele vragen tijdens mijn diagnose traject: “Kun je makkelijk een leugen vertellen?
Nou, daar hoefde ik niet lang over na te denken en mijn antwoord was ‘nee‘.

Het vertellen van verdichtsels, het mijzelf indekken met allerlei geveinsde verzinsels, dat kan ik gewoonweg niet. Dus mijn ‘nee’ was weer een stukje ‘bewijs’ van mijn autisme, het paste keurig in het plaatje.

Eigenlijk passen autisten daarom perfect bij dit gezegde:
Kinderen een gekken zeggen de waarheid“.
Nou ja, gekken… 😉

Overigens, laten we wel wezen: de meeste mensen zijn gewoon eerlijk en oprecht. Daar hoef je heus geen autist voor te zijn natuurlijk.

Maar is het tegelijk ook een feit dat autisten niet liegen?

Streng protocol

Mijn wiegje stond in een gezin waar waarden zoals ‘niet liegen‘ met de bekende paplepel werden ingegoten. Niet in de laatste plaats omdat het één van de regels was die we elke zondag hoorden: “Gij zult geen valse getuigenis geven tegen uw naaste“. Oftewel in hedendaags Nederlands: “Het is verstandiger om altijd de waarheid te vertellen“.

En niet alleen om die ‘zondagse’ regel, maar zelf vind ik ook dat je een eerlijk en betrouwbaar persoon moet zijn. Die zondagse regel is zo gek nog niet.

Pleasen

Maar er is nog iets anders dat ik meegekregen heb vanuit mijn nestje op de Noord West Veluwe. Noem het een karaktertrek, een levenshouding of wat dan ook. Een eigenschap waar ik mij pas de laatste jaren bewust van geworden ben. En die bewustheid van dat trekje doet mij mijn eigen wenkbrauwen fronsen…

Laten wat dat beestje maar even bij de kop pakken en meteen zijn naam noemen: hij heet ‘Pleasen‘.

Likes

Het pleasen van anderen was (is) natuurlijk gewoon onderdeel van mijn eigen mind, van mijn eigen ik. En die ingebakken merkwaardigheid maakte dat ik al van kleins af aan bezig was met het verzamelen van likes.

En hoe krijg je likes? Nou, onder andere door zelf ook likes uit te delen…

Ja, ik was er druk mee, met het liken van anderen. In de hoop er zelf veel terug te ontvangen, die likes.

Niemand had mij verteld hoe ik er anders bij moest horen…

Vind ik leuk!

Het is rond het jaar 1992.
We zitten samen aan de tafel. Zij, haar ouders en ik.
De pot schaft aardappelen en boontjes.
Vast en zeker was er ook een stukje vlees, maar dat ben ik na bijna dertig dan net vergeten.

Vader vertelt vol vuur over zijn grote passie: natuurkamperen. Nee, dat is niet zo’n vakantie waarin je de hele dag rondloopt in het kostuum waarmee je geboren bent. Natuurkamperen houdt in dat je met een tentje of caravan op een camping staat waarbij je verstoken bent van alle luxe. Ver weg van de bewoonde wereld. Geen stromend water of elektra, geen campingwinkel. Puur natuur.

Terwijl vader zijn passie aan mij ontvouwt laat ik aan hem merken dat ik ook enthousiast ben. Lekker dicht bij de natuur, heerlijk!

Ja, ik vind kamperen ook leuk”


Hup, weer een like uitgedeeld.

Vader is blij, hij heeft een potentiële schoonzoon in het vizier die zijn gepassioneerdheid lijkt te omarmen!

Het woordje ‘pleasen’ kende ik toen nog niet. Ik deed gewoon wat ik dacht te moeten doen: hem niet voor het hoofd stoten door zijn passie af te wijzen.

Maar mijn onderbuikgevoel zei me dat ik niet helemaal oprecht was. Want kramperen in een kleine sleurhut met verder niks? Ik moest er eigenlijk niet aan denken…

Stroop

Was het slijmen? Smeren met stroop? Liegen?
Zo zou je het heel negatief kunnen noemen.

Maar in mijn beleving werd mijn houding en gedrag destijds meer gedreven door vriendje Pleasen. Hij was het die mij ertoe bracht om anderen in hun waarde te laten door hun gevoelens, ideeën en passies niet af te wijzen, maar door juist heel positief te zijn en de ander te bewieroken en op te hemelen. Door likes uit te delen..

Ik wist niet beter.

Oeps.

Op een dag, niet veel later, zegt ze tegen me: Jij bent niet echt hè?
BAM! Die komt even binnen!

Maar ja, daardoor was de échte Edo blijkbaar niet te zien.
En ze had gelijk.

Want wie was ik eigenlijk?
Waar hield ik nou wel of niet van?
Had ik wel een eigen mening?

Goed beschouwd was ik dus lang niet altijd eerlijk.

Hoezo: ‘Ik vertel altijd de waarheid?
Hoezo: ‘Ik kan niet liegen?

Hoe het afliep?
We zijn nooit samen naar de natuurcamping geweest.
Haar vader is niet mijn schoonvader geworden.
Haar vraag ben ik nooit vergeten.

Het zette me af en toe wel aan het denken: “Je bent niet echt…
Maar wat moest ik dan doen?
Ik bleef likes uitdelen.
Ik wist niets beters te verzinnen. Jokkebrok?

Wat is liegen?

Volgens etymologiebank.nl is de definitie van liegen:
Bewust een onwaarheid spreken‘.

Wanneer je tegen je teamleider zegt van niets te weten terwijl je wel degelijk die fout hebt gemaakt; dan lieg je! Of als je bij een sollicitatie zegt een bepaald diploma te hebben terwijl je niet eens de opleiding hebt afgerond, dat is liegen op zijn best zeg maar.

Nou, zo bekeken vind ik dat ik destijds oprecht heb geantwoord dat ik niet kan liegen. Want mijn ‘liegen’ voldoet niet aan bovengenoemde definitie.

List en bedrog?

Weet je, een autist is vaak net een kameleon. Zo’n dier dat zich totaal onopvallend tussen de andere dieren kan begeven.

Een autist camoufleert zich ook.
Bijvoorbeeld door niet te zeggen dat het eten veel te zout was.
Of door die kleren van die vriend leuk te vinden, terwijl ze hem eigenlijk totaal niet staan.
Of wanneer zij zegt veel zin te hebben in het uitje met de collega’s, terwijl ze 100 keer liever alleen thuis op de bank zou willen zitten.

Dus volop list en bedrog bij die autisten? Nee hoor, het zijn allemaal camouflagemethodes, bedoeld om niet op te vallen, om niet je kop boven het maaiveld uit te steken. En misschien om likes te verzamelen.

Persoonlijk vind ik dit camoufleren een soort van geoorloofd jokken. Want het is gewoon survival om mee te kunnen komen met de rest…

Iedereen doet’t

Maar laten we wel wezen, wie camoufleert zich niet bij tijd en wijle, dat doet elk mens wel eens. Dat is ook onderdeel van het sociale verkeer, niets vreemds aan. Maar ass-ers zijn wel meesters in het vermommen van zichzelf, met name vrouwen staan daarom bekend.

Juist daarom wordt de diagnose autisme bij veel mensen pas op latere leeftijd vastgesteld. Omdat ze/we zo goed kunnen camoufleren. Vaak met veel foute diagnoses vooraf en met een burn-out tot gevolg.

En ikke dan?

Gelukkig vind ik het steeds een beetje eenvoudiger worden om eerlijk te zeggen dat ik die auto niet zo mooi vind. Of dat natuurkramperen totaal niet mijn ding is.

Ik kruip wat vaker onder mijn camouflagenet vandaan om te laten zien wie ik écht ben. En dat ik dan misschien likes ga verliezen dat maakt me eigenlijk niet zoveel meer uit. Heerlijk!

Ambassadeurs

Het zou goed zijn als er nog veel meer bekendheid aan dit alles gegeven wordt, ook binnen bedrijven. Zodat onderduikende ass-ers eerder herkend en geholpen kunnen worden. Ik zou het waarschijnlijk niet kunnen, maar soms zou ik er persoonlijk mee aan de slag willen gaan. Gewoon, om hier iets aan te doen, aan verborgen autisme. Maar goed, daar heb je vast weer andere mensen voor die dat veel beter kunnen dan ik. Misschien kun jij zoiets?

Dus?

Blijft de vraag of autisten überhaupt kunnen liegen?
Mwah, er zullen er vast wel zijn die dat goed kunnen.
In ieder geval is het niet míjn sterkste kant.
En verder weet ik het ook niet. Jammer hè, die vraag blijft open…

Wat ik dus wél weet is dat autisten heel goed kunnen toneelspelen en camoufleren.

Nou, dat is gewoon keihard werken om erbij te horen.
En om soms een like te krijgen…

En zeg nou zelf, af en toe een like ontvangen, dat wil toch iedereen?

6+

 

Reacties: 2

  1. Edo van de Schootbrugge amvdw393 schreef:

    Je krijgt van mij een like Edo, mooi geschreven weer !

    2+

Leuk wanneer je een reactie geeft!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.