Wow

Over mijn leven met autisme

Wow

Er zijn van die momenten dat je werkelijk kunt zeggen ‘Wow!’.
Vandaag had ik dat dus, zo’n moment.
Of eigenlijk zo’n dag.
Echt Wow!

Eerlijk gezegd ben ik er nog steeds helemaal van onder de indruk.

Vandaag komt er iemand naar mij toe met de melding graag even met me te willen praten. En al snel word me duidelijk waarom. Tijdens het gesprek, of eigenlijk al bij de eerste woorden zie ik onthutsing, ongeloof, opluchting, blijdschap, pijn, verwarring en nog veel meer emoties dwars door elkaar.

Ik zag herkenning

Maar bovenal zie ik wederzijdse herkenning. De persoon had blogs gelezen van mij. Tijdens het lezen was het voor mijn gesprekspartner alsof het over diegene zelf ging, zo vertelde deze. Het zal een zelfde soort ontdekking zijn geweest als die ik heb gehad tijdens de vele gesprekken met GGZ rondom de autisme van mijn dochter. Een gevoel van ‘Zou het echt? Zouden mijn worstelingen ook daardoor komen?

We doen allebei ons verhaal en de struggles lijken als twee druppels water op elkaar. We noemen allebei wat dingen zoals ‘ik heb zo’n moeite met …’ en ‘zus en zo vind ik erg ingewikkeld’.

Ook voor mij is dit zo’n bijzondere ervaring… Echt wow!

Ondertussen weet ik van de vele vormen van autistische trekjes die ass-ers kunnen ervaren. De één heeft dit en de ander dat. De één heeft er zelf geen last van maar vooral de omgeving. De ander kan zijn weg niet vinden in de wereld en loopt compleet vast. En alles daartussen.

Maar de herkenning die ons beiden trof vandaag was werkelijk bijzonder. Voor mij was dit een soort bevestiging die als een lawine ineens van de berg af kwam rollen, zo over mij heen. Een lawine van positieve gevoelens en emoties. Dit omdat we zoveel dingen gemeen hadden in onze problemen. Zo van ‘ik ben niet de enige’. Dat wist ik natuurlijk al wel maar toch.
Tussen zoiets ‘weten’ en daadwerkelijk accepteren zit nogal een verschil. Meestal blijft het alleen bij weten. Maar nu, met al die ongelofelijke ‘wow’s’ van vandaag kan ik ook weer even extra accepteren dat ik ben wie ik ben.

Op de kop

Maar meer nog voor die ander was dit dus een heel bijzondere dag die de boel flink op de kop zet op dit moment. Ik heb echt te doen met die ander.

Ik hoop en bid dat deze persoon duidelijkheid mag krijgen, rust mag vinden. En als duidelijkheid betekent dat het geen ass is, dan is dat ook goed om te weten.

Wat het ook is, ik heb weer geleerd dat er toch meer mensen zijn met dezelfde struggles.

En dat is al ‘winst’. Hopelijk voor beide partijen.


 

Geen reacties

Leuk wanneer je een reactie achterlaat!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.