Het kan wel

Het kan wel

Vandaag is er zo’n dag waarvan ik zeg ‘het kan dus wél!‘.

Vrijwel iedereen zal zichzelf er in herkennen wanneer ik zeg dat ik me de ene dag prettiger voel dan de andere. Het is nu eenmaal niet altijd feest en niet altijd even gezellig. ‘Het is leven is een feest maar je moet wel zelf de slingers ophangen’ zeggen ze dan. Een beetje een dooddoener.

Vaak voel ik een soort jaloersheid wanneer ik anderen zie waarbij het lijkt alsof ze altijd maar maximaal leven, altijd een soort feest. Het schijnt dat ze volop energie hebben voor de ene taak na de andere. Volop energie voor sporten en allerlei andere activiteiten. En dat ze volop genieten van datgene wat ze doen en van de contacten om hen heen. En er kan altijd meer bij. Ze leven altijd op de top van de golven.

Zo lijkt het bij anderen.

Zo is het dus meestal niet bij mij.

Ook ik ervaar altijd een golfbeweging in mijn leven, altijd weer op en neer.
Met vaak enorme hoogteverschillen, soms zelfs op één en dezelfde dag. De hoogten die anderen bereiken, daar kom ik vaak niet bij. De diepten daarentegen zijn vaak dieper en de golf blijft veel langer beneden hangen dan bij veel anderen. De mensen die zonder autisme leven lijken minder last te hebben van de golven.

Afgelopen dagen trok de stroming mij onverwachts weer naar beneden, de diepte in. Nee, niet onder water, niet zo diep, maar wel naar beneden. En dan opeens, alsof de wind de golf weer opstuwt voel ik de stroming sneller gaan en ga ik weer omhoog. Vandaag kom ik zelfs op een hoge top en kan uitkijken over het water heen, naar de toekomst. Het lijkt alsof ik rustiger water voor me zie liggen met hier en daar een eilandje om op te rusten. Heerlijk om even boven alles uitgetild te worden en te weten dat het wél kan, dat er goede dagen zijn en dat ik af en toe mag rusten op de eilandjes die dichtbij zijn.

Bij het eindgesprek van mijn diagnose vertelde de psycholoog aan mij en mijn gezin hoe belangrijk het is dat er tijd voor mezelf is. Hoe belangrijk het is dat ik keuzes maak die me verder helpen zoals vier ik mijn verjaardag wel of toch niet? (Zie ook mijn blog ‘Er is er één jarig‘). En deze aanpassingen en keuzes geven me al zoveel vrijheid, zoveel rust. Echt heerlijk. Ik kan het iedereen aanbevelen die worstelt met autisme, of je nu wel of niet een diagnose hebt, om meer keuzes voor jezelf te maken, samen met anderen zoals je gezin. Het werkt bevrijdend.

Mijn eilandjes zijn dat ik momenteel volop geniet van het feit dat ik mijn gedachten van me af mag schrijven, dat ik weer energie haal uit het maken van tekeningen. En dat ik steeds meer mezelf kan zijn, ook (of misschien wel: juist) binnen mijn gezin. De plek waar ik me veilig voel.

Voor mij werkt dus o.a. schrijven, tekenen en me met oortjes afzonderen tussen de mensen in. Voor anderen werkt wellicht iets totaal anders.

Met mij gaat het vandaag goed.

Heerlijk, deze top van de golf.

Misschien sleurt de golf me morgen weer mee de diepte in.
Maar ik weet weer dat er ook rustige wateren zijn met eilandjes om op te rusten.

En deze eilandjes zijn dichterbij dan ooit.

Het kan dus wél.

 

Geen reacties

Leuk als je een reactie geeft!