Bijna voorbij

Bijna voorbij

Het is weer avond, opnieuw. Zoals elke dag eindigt ook deze uiteraard met de avond.

De dag die begon met de wekker die om 06.15 afliep en mij uit dromenland haalde, terug naar de werkelijkheid. Jammer.

Het was een dag die ik redelijk optimistisch startte op het moment dat ik het eerste ochtendgloren zag. Gelukkig is het tegenwoordig al aardig licht wanneer ik opsta, het helpt wel om de opstarttijd wat makkelijker door te komen.

Ook deze dag word ik op de been gehouden met eerst drie koffie, dan twee of drie thee en vervolgens een cup-a-soup. Om na de middag de bekende dip maar weer te verdrijven met opnieuw enkele koffie en thee.

Afleidingen

Ook was het de dag waarbij er zoals altijd weinig van mijn werk-plannen terechtkomen. Omdat ik om de haverklap word afgeleid door collega’s die mijn hulp nodig hebben; ik zit immers op de helpdesk. Of ik word afgeleid door collega’s die met elkaar overleggen, praten, discussiëren, lachen, mopperen. En dan zijn er die stopwoordjes die ik telkens hoor en waaraan ik me vreselijk erger, of die geluidjes welke die ene collega altijd maakt en die me mateloos irriteren. En als extraatje hebben we vandaag de boormachine op de benedenverdieping vanwege de verbouwing aldaar. Heerlijk.

Oortjes; wat een uitkomst om af en toe in mijn eigen wereld te kruipen tussen de collega’s, stopwoorden, discussies, lachsalvo’s en boormachines. Ook vandaag komen ze van pas.

Nee, deze dag komen mijn plannen weer niet uit. Ook al omdat mijn concentratie nul is en ik daarnaast zelf weer eens van de hak-op-de-tak werk. Want hier zie ik iets wat ik even moet doen. En daar kan ik ook nog even wat aan verbeteren. En o ja, laat ik die server ook maar even nakijken. Totdat ik weer bedenk waar ik eigenlijk mee bezig was…

Waar is mijn enthousiasme?

Hoe verder de dag vordert, hoe lager mijn enthousiasme wordt en hoe meer ik zie dat ik vandaag weer niet echt met een tevreden blik achterom zal kijken.

En ook deze dag val ik op de bank in slaap nadat ik een poosje thuis ben. Iets wat ik vroeger nooit had, maar tegenwoordig bijna elke dag.

En nu, nadat ik alle energie verzameld heb en nog weer wat boekhouding voor de kerk heb gedaan, de hond uitgelaten, een glaasje wijn gepakt, nu kijk ik terug op vandaag. En die terugblik stemt me zoals verwacht niet echt tevreden. En tegelijk krijg ik alweer wat zorgen voor morgen. Maar uiteindelijk daalt nu wel de rust een beetje op me neer. Zoals dat elke dag gebeurt wanneer het avond is, de hond is uitgelaten, het glaasje wijn is ingeschonken.

Niets meer

Nu hoeft er niets meer.
Eventjes.

Duurde deze tijd maar langer, vanaf nu totdat ik naar bed ga. Totdat ik naar bed móet.

Het is bijna voorbij, deze dag.

En morgen?
Morgen weer een dag.
Beginnen we gewoon weer overnieuw.

 

Geen reacties

Leuk als je een reactie geeft!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.